Wet van de barmhartige Samaritaan

De barmhartige Samaritaan: medeleven en bescherming

De uit de Bijbel (Lucas 10:25-37) afkomstige parabel van de barmhartige Samaritaan vertelt hoe een voor dood achtergelaten reiziger wordt gered door een onbekende die hem verzorgt en zich over hem ontfermt. Naast de religieuze context draagt zij een universele boodschap: de morele plicht om anderen in gevaar te helpen, uit medeleven en onbaatzuchtigheid.

Geïnspireerd door dit beginsel zijn er wereldwijd talrijke zogenoemde barmhartige-Samaritaanwetten uitgevaardigd die hen beschermen tegen juridische vervolging die te goeder trouw hulp bieden in een noodsituatie. De precieze reikwijdte van die bescherming verschilt echter per rechtsgebied: hieronder leest u wat de voor uw regio geldende wet bepaalt.

Uw bescherming krachtens de wet

In Ivoorkust is een ander te hulp komen een wettelijke verplichting en geen louter morele keuze. Artikel 391 van het Wetboek van Strafrecht (Wet nr. 2019-574 van 26 juni 2019) bestraft het niet bijstaan van een persoon in nood en bindt iedereen, beroepskracht of niet. De wet bestraft eenieder die vrijwillig hulp onthoudt aan een persoon in nood die hij zonder risico voor zichzelf of anderen had kunnen bieden, hetzij door rechtstreeks handelen, hetzij door hulp in te roepen; de straffen worden verdubbeld wanneer er een beroeps- of contractuele handelingsplicht bestond.

Plicht om hulp te bieden

Deze plicht heeft echt gewicht: haar verzuim wordt bestraft met drie maanden tot vijf jaar gevangenisstraf en een boete van 50.000 tot 500.000 CFA-frank, verdubbeld waar een beroeps- of contractuele plicht gold. Het Ivoriaanse recht wil niet intimideren maar bevestigen dat geen leven verloren mag gaan bij gebrek aan een handeling die men had kunnen verrichten. Wat rest is weten hoe te handelen — en juist daar maakt opleiding van de plicht een vaardigheid.

Waarom opleiding essentieel is

Bij een hartstilstand verlaagt elke minuut zonder reanimatie de overlevingskans van het slachtoffer met ongeveer 10 procent. In Ivoorkust, waar de responstijden van de hulpdiensten sterk verschillen van de ene regio tot de andere, is de eerste getuige veel meer dan een toeschouwer — hij is de eerste schakel in de keten van overleving. Zich in reanimatie en eerste hulp laten opleiden betekent de juiste handelingen en de nodige kalmte verwerven om op het meest kritieke moment niet te verstijven. Een opgeleide burger is één leven meer dat gered kan worden.